Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Ξανα εγω πυροβολω τα χασματα σου
συντριβομαι απ τα μηχανικα σου ονειρα
μα δεν αντιλαμβανομαι τα μονακριβα
γυρισματα του χρονου σου

Ναυαγω και γω σε χωρα μακρινη
με φτιασιδια ψαχνω τη θεια εξημερωση
σε κτηνωδια παρελαυνουσα πλασματικη
αποτυχια ορθωνεται εμπρος μου

Μια ανεξηγητη παραλυση μυων
και χερια που σκονισμενα παρεμεναν
τοτε κατω απο τον κοκκινο ηλιο
αγγιξαν τα μαλλια σου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου