Σάββατο, 15 Μαΐου 2010


Πλήθος ανένδοτο-εξέλιξης σταδιακής γέννημα-το αδιανόητο υψώνεται κι αγγίζει-ρεμβάζοντας αστέρια ερωτεύεται-ώσπου στο κεφάλι του να πέσει ο ουρανός

Κι αν το κορμί σου κύκλους κάνει-ανεξερεύνητος γαλαξίας η συνεύρεση του-ψέμα μικρό θα σ'αφηγηθώ κι ίσως βρεθώ κάποια στιγμή κοντά του

Χιλιάδες λοιπόν τα μικρά τα διαστημόπλοια-και γω μακριά σου να κοιτώ-σαν βαλς χορευτικό προσγειώνονται-ώσπου στο κεφάλι μου πέφτει ο ουρανός

Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

Ημερο-λογιο

Ομορφια, αχαρτογραφητα τα στηθια σου- καθρεφτης τα δυο μου ματια και αν ειμαι αρρωστος κι αδυναμος σε αναζητω τις νυχτες, σερνομαι στις σαρκες και ακλονητο στοιχειο βαζω το ονομα σου κι ας πονω απο προσμονη- θεια κι ανεγγιχτη ηδονη, που δε γνωριζω καταδικασμενος απο το κορμι μου-με προδιδει η στιγμη που περνα- κολασμενος στη γη σου- εδω ριχνομαι διψασμενος για φυγη- μα ξερω πως ποτε δε θα υπαρξει τ αγγιγμα σου- σε κελι αδιαπεραστο...τυλιγμενος με μακροχρονους θρηνους και ισως να επιβιωσω απο την υπεροχη βια που κατεχει την ιδια την ψυχη της αδιαντροπης συνειδησεως...κι ειναι ωραιο ως συνολο το συγκεκριμενο κειμενο αλλα του λειπει η κορη απο ξεδιαντροπα γελαει πονηρα...